Ustawa o efektywności energetycznej

Z dniem 1 października 2016r. wchodzi w życie nowa ustawa o efektywności energetycznej, która reguluje 4 ważne obszary związane z efektywnością energetyczną. Wbrew oczekiwaniom części środowisk ustawa nie sankcjonuje wszystkich zaleceń zawartych w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 25 października 2012r. Przykładem pominięcia jest np. brak obowiązku rozliczania lokali mieszkalnych w oparciu o wskazania podzielników kosztów ogrzewania. Z kolei pojawiły się nowe obowiązki jak choćby te dotyczące przeprowadzania raz na 4 lata audytów energetycznych przedsiębiorstwa. Pokłosiem powstania Ustawy o efektywności energetycznej jest także zmiana innych przepisów, w głównej mierze Ustawy Prawo Energetyczne.

Wszystkimi szczegółami zapisanymi w ustawie zajmiemy się w kolejnych tygodniach dzisiaj przedstawiamy ogólne jej wymagania.

Ustawa określa:

  1. Zasady opracowania krajowego planu działań dotyczącego efektywności energetycznej.
  2. Zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej.
  3. Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii.
  4. Zasady przeprowadzania audytu energetycznego.

Krajowy plan działań dotyczących efektywności energetycznej

Krajowy plan działań zawiera w szczególności:

  1. Opis planowanych programów zawierających działania w zakresie poprawy efektywności energetycznej w poszczególnych sektorach gospodarki.
  2. Określenia krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej.
  3. Informacje o osiągniętej oszczędności energii, w tym w przesyłaniu, lub w dystrybucji, w dostarczaniu, oraz w końcowym zużyciu energii.
  4. Strategię wspierania inwestycji w renowację budynków zawierającą:
  • wyniki dokonanego przeglądu budynków znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
  • określenie sposobów przebudowy, lub remontu budynków.
  • dane szacunkowe o możliwej do uzyskania oszczędności energii w wyniku przebudowy, lub remontu budynków.

Zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej

  1. Jednostka sektora publicznego realizuje swoje zadania, stosując co najmniej jeden ze środków poprawy efektywności energetycznej określonych w ustawie.
  2. Środkami poprawy efektywności energetycznej są:
  • realizacja i finansowanie przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej.
  • nabycie urządzenia, instalacji lub pojazdu, charakteryzującego się niskim zużyciem energii, oraz niskimi kosztami eksploatacji.
  • wymiana eksploatowanego urządzenia, instalacji lub pojazdu na urządzenie instalację, lub pojazd bardziej efektywny energetycznie.
  • realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2014 r. poz. 712 oraz z 2016 r. poz. 615).
  • wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie Eko zarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.), potwierdzone uzyskaniem wpisu do rejestru EMAS, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie Eko zarządzania i audytu (EMAS) (Dz.U. poz. 1060).

3. Jednostka sektora publicznego informuje o stosowanych środkach poprawy efektywności energetycznej na     swojej stronie internetowej lub w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.

Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii

Obowiązek ten realizują:

  1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu energią elektryczną, ciepłem lub gazem ziemnym i sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
  2. Odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będący członkiem giełdy w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 719) lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot.
  3. Odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem, o których mowa w pkt 2, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm.6). odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sprowadzający gaz ziemny w ramach nabycia wewnątrz wspólnotowego lub importu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, w odniesieniu do ilości tego gazu zużytego na własny użytek.
  4. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji realizowanych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, na zlecenie odbiorców końcowych przyłączonych do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązek, o którym mowa w pkt. 1 nie dotyczy przedsiębiorstwa energetycznego sprzedającego ciepło odbiorcom końcowym, jeżeli łączna wielkość zamówionej mocy cieplnej tych odbiorców nie przekracza 5MW w danym roku kalendarzowym.

  1. Podmioty o których mowa w ust. 2, są obowiązane:
  • zrealizować przedsięwzięcie, lub przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego, w wyniku których uzyskuje się oszczędności energii finalnej w wysokości określonej w przepisach, potwierdzone audytem efektywności energetycznej.
  • uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efektywności energetycznej.

Zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa

Zgodnie z nową ustawą zobowiązanymi do przeprowadzenia są:

  1. Przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004r.  o swobodzie działalności gospodarczej, z wyjątkiem mikro przedsiębiorcy, małego, lub średniego w rozumieniu art. 104 – 106 tej ustawy, przeprowadza co 4 lata audyt energetyczny przedsiębiorstwa, lub zleca jego przeprowadzenia.
  2. Przepisu powyższego nie stosuje się do przedsiębiorcy posiadającego:
  • system zarządzania energią określony w Polskiej Normie dotyczącej systemów zarządzania energią, wymagań i zaleceń użytkowania.
  • system zarządzania środowiskowego określonego w art. 2 pkt. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr. 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie Eko zarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS).
  1. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadza:
  • podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy posiadający wiedzę, oraz doświadczenie zawodowe w przeprowadzaniu tego rodzaju audytu.
  • ekspert audytowanego przedsiębiorcy, jeżeli nie jest on bezpośrednio zaangażowany w audytowaną działalność tego przedsiębiorcy.
opracowanie: zespół oszczędnybudynek.pl na podstawie Ustawy o efektywności energetycznej  z 2016r.